على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3946

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

هطو ( hatv ) م . ع . هطاه هطوا ( از باب نصر ) : انداخت آن را . هطوع ( hotu ' ) ا . ع . هطع هطعا و هطوعا . ر . هطع . هطهطة ( hathatat ) ا . ع . آواز اسب . ج : هطاهط . هطهطة ( hathatat ) م . ع . هطهط فلان : بشتاب رفت فلان . و هطهط فى العمل : شتاب كرد در كار . و هطهط الهطاهط : بانك كرد آن اسب . هطى ( hot ) ا . ع . بر زمين افگندگى . و ضرب شديد و سخت . هطيع ( hati ' ) ا . ع . راه فراخ . هعة ( ha''at ) م . ع . هع هعة ( از باب نصر ) : قى كرد ، و لغة فى هاع يهوع . هعهع ( ho'ho ' ) ا . ع . آواز قى . هف ( haf ) ا . پ . كارگاه جولاهى . و شانه جولاهى . هف ( heff ) م . غ . هف هفا و هفيفا . ر . هفيف . هف ( heff ) ص . ع . سحابة هف : ابر تنك كه در آن آب نباشد . و شهدة هف : لانه‌اى كه در آن عسل نباشد . هف ( heff ) ا . ع . مرد سبك . و شهد تنك . و لانهء كم عسل . و هر چيز سبك ميان . كاواك . و كفچليزهاى بزرك . هف ( heff ) و ( haff ) ا . ع . كشتى كه از وقت درودن آن درگذشته و دانه هاى وى ريخته شده باشد . و جنسى از ماهى كوچك . هفا ( haf ) ا . ع . باران كه بارى بارد و بارى ايستد . هفاة ( haf t ) ا . ع . رسم و طريقه . و باران . و بارانى شبيه بياران سست پيوسته . هفاة ( hof t ) ع . ج . هافى . هفات ( haf t ) ا . ع . گول و احمق . هفات ( hof t ) م . ع . هفت هفتأ و هفاتأ . ر . هفت . هفاف ( haff f ) ا . ع . خران سبك چست و سايهء سرد . و سايهء آرميده . و سايهء تنك . و بال مرغ سبك در پريدن . و پيراهن تنك شفاف و براق درخشنده و سبك . هفاف ( haff f ) ص . ع . سبك و خفيف . و تيز و چالاك . هفافة ( haff fat ) ص . ع . ريح هفافة : باد خوش و آرميده . و عين هفافة : چشم درخشان تيز نظر . هفان ( haff n ) و ( heff n ) ا . ع . از اعلام زنان است . هفان ( heff n ) ا . ع . اثر . يق : جاء على هفانه : آمد بر اثر آن . هفة ( heffat ) ا . ع . واحد هف يعنى يك كفچليز بزرك . هفت ( haft ) پ . ص . توصيفى عددى : شش بعلاوهء يك . هفت ( haft ) ا . ع . گولى بسيار . و زمين هموار نشيب . و باران زود بارنده . هفت ( haft ) م . ع . هفت الشئ هفتا و هفتانا ( از باب ضرب ) : پست شد آن چيز و كم شد و باريك گرديد . و هفت الرجل : سخن بسيار و بىانديشه گفت آن مرد . و هفت الشئ : از سبكى پريد آن چيز . و هفت الناس على الماء : ازدحام كردند مردم بر آب . هفت ( heft ) ا . پ . نخستين درجهء از خشكى كه پس از تر شدن بهم رسد . هفت ( hoft ) ا . پ . ديوانه و بىادراك . و زمين هموار و مسطح . و يك آشام و يك جرعهء از هر شربتى . هفتا ( haft ) ا . پ . هفت تا و هفت واحد . هفت‌آبا ( haft - b ) ا . پ . هفت آسمان . هفت اختان ( haft - oxt n ) ا . پ . هفت كوكب سيار . هفت اخگر نياره haft - axgare ) ( nay re ا . پ . هفت درك جهنم . و هفت آتشكده مشهور . هفتاد ( haft d ) پ . ص . توصيفى عددى : هفت مرتبه ده . هفتاد كشتى ( haft d - kocti ) ا . پ . هفتاد بيمارى گويند بيماريهايى كه در حيوانات عارض مىشود هفتادست . هفتادم ( haft dom ) ص . پ . هر چيز كه در مرتبهء هفتاد واقع باشد و منسوب بهفتاد . هفتاد و دو شاخ ( haft do - do - c x ) ا . پ . هفتاد و دو گروه كه در روى زمين مىباشند . و هفتاد و دو ملت اسلام و هفتاد و دو ترتيل قرآن مجيد . هفتاد و دو كشتى - haft do ) ( do - kocti ا . پ . هفتاد و دو ملت اسلام . هفت اژدها ( haft - ajdah ) . پ . هفت سياره . هفت آسيا ( haft - asy ) ا . پ . هفت فلك . هفت اصل ( haft - asl ) ا . پ . هفت زمين و هفت اقليم . هفت اعضا ( haft - a'z ) ا . پ . هفت اندام . هفت اقليم ( haft - eqlim ) ا . پ . هفت قسمتى كه منجمين قديم در ربع مسكون فرض كرده و هر يك از آن قسمتها را اقليمى مىگفتند .